Van Bali naar CENNY 🤎

Ik gebruikte deze Balinese cacao al tijdens mijn eigen momenten en sessies. Maar deze zomer kreeg ik de kans om de plek én de mensen achter mijn cacao zelf te ontmoeten.

En daar hoefde ik niet lang over na te denken.

Tijdens onze vakantie op Bali kreeg ik de mogelijkheid om de fabriek én een van de plantages te bezoeken waar de cacao vandaan komt die ik zelf gebruik.

Dus vertrokken we vroeg in de ochtend met ons gezin vanuit Ubud naar Jembrana, aan de westkust van Bali. Een rit van ongeveer drie uur. Je moet wat overhebben voor een kopje cacao. 😉

Eenmaal aangekomen werden we door Kadek met open armen ontvangen. We kregen een rondleiding door de fabriek en — niet geheel onbelangrijk — een heerlijk koud cacaodrankje.

Daarna volgde een proeverij. Ceremoniële cacao, chocolade met dadels en cacao met melk. Oftewel… melkchocolade. Hihi. Vervelend allemaal. 😉

Terwijl wij ons heel professioneel door al dat lekkers heen werkten, vertelde Kadek over het ontstaan van de locatie, de samenwerking met de overheid en lokale boeren en over de community die rondom de cacao is ontstaan.

En toen mochten we zien waar het allemaal begint.

We stapten weer in de taxi en volgden Kadek, die op zijn scooter voor ons uit reed, richting de plantage. Ook daar werden we ontzettend hartelijk ontvangen.

We liepen samen over het terrein en kregen uitleg over het hele proces: van de cacaovrucht aan de boom tot de cacao die uiteindelijk als pure cacaopasta wordt verwerkt.

Ik kende het proces natuurlijk al. Maar eerlijk? Het is toch héél anders wanneer je daadwerkelijk tussen de bomen staat waar de vruchten groeien en het verhaal hoort van iemand die er iedere dag mee werkt.

En niet alleen voor mij. Ook voor mijn gezin was het ontzettend leuk om te zien.

En cacao bleek daar bepaald niet het enige te zijn wat groeit. We zagen mango’s, ananas, kokosnoten, mangosteen, papaja, durian en nog veel meer vruchten waarvan ik de namen inmiddels alweer ben vergeten. Ook zagen we bloemen en bladeren die worden gebruikt om ceremoniële thee van te maken. Overal groeide iets.

Op een gegeven moment werden er verse kokosnoten voor ons geopend. Gewoon van het land. Rietje erin en drinken maar.

We ontmoetten een van de families die zowel op de plantage als in de fabriek werkt en kregen zo steeds meer mee van het leven daar.

En juist een heel klein, alledaags moment is me bijgebleven.

Er kwam een buurvrouw aanlopen met een teil vol schoongemaakte kokosnoten. Op het terrein stond een elektrische kokosrasp die zij mocht gebruiken. Ze betaalde alleen een klein bedrag voor de gebruikte elektriciteit. Meer niet.

Zo eenvoudig. Maar het liet zo mooi zien hoe zelfvoorzienend de gemeenschap daar leeft en hoe mensen spullen en mogelijkheden met elkaar delen.

Het zijn juist dat soort kleine momenten die je niet meekrijgt wanneer je alleen een verpakking cacao in je handen hebt.

Na ons bezoek aan de farm reden we terug naar de fabriek. En uiteraard ging ik daar niet met lege handen weg. Ik kocht een aantal grote plakken pure cacaopasta om mee terug te nemen naar Nederland.

Heel tevreden reden we later weer richting Ubud. Tot ik begon te rekenen...

Had ik nou maar meer meegenomen. 😂

Dus stuurde ik Kadek vanuit Ubud nog een berichtje. En jawel: niet veel later werden er nóg een paar kilo cacaopasta bij ons hotel afgeleverd.

Het resultaat? 9 kilo Balinese cacao in mijn bagage terug naar Nederland.

Zo. Daar kan ik voorlopig een paar ceremonies mee vooruit. 🤎

Op aanraden van Kadek stopten we onderweg voor een heerlijke lunch. Daarna vervolgden we onze route via Bunut Bolong: een enorme, eeuwenoude boom waar de weg letterlijk doorheen loopt.

Een bijzondere afsluiting van een dag die uiteindelijk over veel meer ging dan cacao.

Ik voel me nog steeds ontzettend dankbaar dat ik dit samen met mijn gezin heb mogen meemaken.

Want natuurlijk wist ik vóór deze reis al wat ik gebruikte. Maar nu ken ik ook een stukje van het verhaal erachter.

Ik heb de bomen gezien. De vruchten vastgehouden. De mensen ontmoet. Hun verhalen gehoord.

Ik heb gezien hoeveel aandacht, werk en gemeenschap er achter zo’n plak cacao schuilgaat.

En daardoor heeft de cacao die ik tijdens mijn sessies gebruik voor mij nog meer betekenis gekregen.

Wanneer ik nu een stuk van zo’n grote plak afsnijd, denk ik soms even terug aan die dag. Aan Kadek. Aan de plantage. Aan de families. Aan die buurvrouw met haar teil kokosnoten.

En aan negen kilo cacao die uiteindelijk met mij mee naar huis vloog. 😉